Recensie: ‘Civil War: massagraf, muziekje erbij’.
Amerika is het enige land ter wereld met ‘funny violence’, grappig geweld. In cartoons, tekenfilms, en natuurlijk de Hollywoodfilms. Zeker de postmoderne HaHaHa!-films van Quentin Tarantino vanaf de jaren negentig.
‘Civil War‘, een film over een burgeroorlog die in de VS is uitgebroken – vandaag, of anders morgen wel – wil niet grappig zijn.
De film is een grabbelton van geweldsscènes uit oude films, en oude verhalen over oorlogscorrespondenten, zoals Lee Miller.
Het effect is eenzelfde soort ‘Pulp Fiction’. Haha, dat verwijst naar Apocalypse Now, haha, dat naar Under Fire, enzovoorts.
Wie wil verbeelden hoe een burgeroorlog kan beginnen, zou er beter aan doen, dit heel klein te laten beginnen.
In een gezin, in een buurt, op school, de sportclub.
En niet de hele geschiedenis van de oorlogsfilm en de oorlogsverslaggeving erbij te slepen.
Zie mijn artikel in het mooie blad Argus,
p.10-11